Bilgi kartları: saatler harcamadan oluşturma ve kullanma yöntemi

Bilgi kartları, bilinen en etkili ezberleme aracıdır — iyi hazırlandıklarında. Kötü hazırlandıklarında, öğrenmeden okunan, içi rahatlatan bir koleksiyona dönüşürler. Fark üç basit kuralda saklı.

Kural 1: bir kart = bir soru, bir cevap

Atomik format pazarlık konusu değildir. «Pazarlama karmasının 4P'sini say» iyi bir karttır; «3. bölümü özetle» değildir. Cevap iki üç ögeyi aşıyorsa böl: dört küçük kart akılda kalır, bir şişko kart okunur. Sonuç: soru belirsizlikten arınmış olmalı — cevabının doğru olup olmadığına bir saniyede karar verebilmelisin.

Kural 2: düşündüren sorular

• «Neden» ve «nasıl»ı tercih et: «Merkez bankası enflasyon karşısında faizi neden yükseltir?» — «Tanım: politika faizi»nden daha iyi yer eder.
• Boşluk doldurma (cloze) tanımlar ve formüller için mükemmeldir: «Fotosentez ___ ve ___ üretir».
• Kavram soyutsa arka yüze bir örnek ekle: sınav günü ilk geri gelen çoğu zaman örnektir.
• Anlamlıysa kartları iki yönlü yap (terim → tanım VE tanım → terim): tek yönde ezberlemek tek yönlü bellek yaratır.

Kural 3: kendini sınayarak tekrar et — kartı asla erken çevirme

Öğreten an, hatırlama çabasıdır — cevabı aradığın o iki üç saniye. Kartı hemen çevirmek tam da bu mekanizmayı devre dışı bırakır. Kontrol etmeden önce kendini eksiksiz bir cevap kurmaya zorla (sesli olursa daha da iyi) ve öz değerlendirmende dürüst ol: «neredeyse bilinen» bir kart, yapılamayan bir karttır.

Bir öğrenci gününe sığan rutin

1. 1Her dersten sonra günün kartlarını oluştur (en fazla 10-20), konu tazeyken.
2. 2Her gün tekrar kuyruğunu boşalt — 10-15 dakika, gerekirse otobüste.
3. 3Ne göstereceğine aralıklı tekrar algoritması karar versin: bu onun işi.
4. 4Sınavdan önce deneme sınavları ekle: bilgi kartları tuğlaları yerleştirir, test onları birleştirmeyi çalıştırır.